Nice story!

This is cute! I want to watch the short now :-)

This was so amazing! Thank you so much for writing it! :D
P.S Wasn't Toy Story of Terror so great? :3

Καθομασταν στο μοτελ μαζι με την νικολετα χωρις να ξερουμε οτι ο αντρας μου και οι αδερφες του μας παρακαλουθουσαν.Η τζεσι προσπαθουσε να σκεφτει πως θα φτασει στους αλλους ενω ο θωμας τσακονονταν με τον κυριο αγκαθουλη μεσα σ'ενα τζαμι.Τοτε η τζεσι καθως εφτανε προς την κουρτινα μια τεραστια ιγκουανα ορμηξε πανω της εγω κοιτουσα εντρομη την αδερφη μου που παλευε μετην ιγκουανα.Τοτε η αδεργη μου κλωτησε την ιγκουανα στο λαιμο και η ιγκουανα εβγαλε ενα μικρο πλαστικο χερι.Εγω κοιταω τον γιωργο λεωνιδα που ειπε χαρουμενος ενω ό θοδωρης του ειπε:Το χερι μόυ ειδες στο πα.Τοτε η τζεσι κοιταω οτι ενα ασπρο χερι σφηνωσε μεσα στο λαιμο της ιγκουανας και ειπε βαζωντας το χερι μες στο στομα της:Τελεια το χερι του θωμα γιαα.Εγω φουσκωνω τα μαγουλα μου ενω η πεζ με την λενια ξερνουν και εγω ξερναω αιμα με εμμετο.Οταν τελειωσα να ξερναω ειπα:Ωω σιγουρα θα με ειχε δει η νικολετα μα δεν ειναι μονη της.Τοτε βλεπω πως ηταν με εναν νεαρο αντρα ηλικια 20 ετων φορουσε μια μπλε μπλουζα και ασορτι τζιν προσεξε τα μαυρα(καστανα) μαλλια του και τα καλοσυνατα μαυρα(γαλανα) ματια του.Διπλα του στεκοταν ενα κοριτσι ηλικιας 15 με σγουρα ξανθοκαστανα μαλλια και με γαλανα ματια φορουσε μια μοβ μπλουζα μπλε παντελονι και κοκκινα σανδαλια.Και ακριβως απο διπλα της στεκονταν ενα αλλο κοριτσι ηλικια 13 με σγουρα καστανα μαλλια και καστανα ματια φορουσε γυαλια συνηθως αλλα τωρα οχι και φορουσε ενα κιτρινο λουλουδατο φουστανι.Τοτε καταλαβα πως δεν ηταν κανεις αλλος απ'τον αντρα μου χρηστο στεργιαδη και τις αδερφες του σοφία και μαρινα στεργιαδου.Κοτουσα μεσα απ'το τζαμι αλλα η ιγκουανα ορμηξε προς τα εμας σπαζοντας το τζαμι και εγονε ο χαμος του χαμεος.Εγω λεω κοιτωντας την ιγκουανα φοβισμενη:Ωχ αμαααν.Καλπαζω τσιριζωντας μεσα ενω η ιγκουανα με κυνηγα η χριστινα λεει:Ελα αστερουλα δωσε μας τα κλειδια πετα τα κλειδια.Τα πεταω και τα ποιανει.Η ιγκουανα με ειχε βαλει στοχο ενω ο αδερφος μου καλπασε απο πισω της για να την προφτασει.Σκυλες της λυσσσας ειπα τοτε οταν ειδα πως η ιγκουανα κοντευε να με φτασει ευτυχως που υπηρχε εξοδος και οι οπλες μου βαρουσαν καθως εγω εξαφανιστηκα μεσα στη νυχτα.Ο αντρας μου κοιτουσε τα παιχνιδια του και η νικολετα του εξηγησε για ενα ηλιθιο παστουρμα κυριο που πουλουσε τα παιχνιδια για να κανει φημη.Ο αντρας μου εχωσε μπουνια στο κυριο που τον αφησε αναισθητο.Μα τοτε καταλαβε οτι καποιος του ελειπε η μαλλον καποια ναι ημουνα εγω.Ο καημενος βυθιστηκε σε βαθια απελπισια τοτε οι αδερφες του ειπαν:Αδερφε πηγαινε ψαξ'την ειμαιστε σιγουρες πως δεν θα εχει παει μακρια.Κανει αυτο που του λενε στην διαρκεια φωναζει το ονομα μου:Αστερουλα γλυκια μου αστερουλα που εισαι.Εγω ειχα φυγει καπως λιγο μακρια αλλα δεν μπορουσα να συνεχισω αν το εσκαγα οπως εκανε η μαρινα με την κολλητη της ηξερα πως θα ηταν επικινδυνο.Ειχε σκοτεινιασει και σκεφτομουν πως ο καημενος αντρουλης μου ο χρηστος(Καλουμ) θα με εψαχνε.Μερικες φορες ηθελα λιγο την ελευθερεια μου αλλα τωρα καναμε μια ζημια αλλα καταλαβα πως η σοφια ειχε εξηγησει στην αστυνομια τι εγινε.Αρχισε να κανει κρυο αλλα καλπαζα πολυ γρηγορα ενταξει ειχα χιλιομετρα ακομη για να φτασω σπιτι μου.Ειχα δυο σπιτια το ενα ηταν το σπιτι του αντρα μου και το αλλο ηταν το χειμαρρον με το κοπαδι και την μανουλα μου.Ηθελα πολυ να γυρισω κοντα της αλλα ειχε χιονοθυελλα ηταν πολυ πυκνο χιονι.Πλαγιασα κατω απ'ενα δεντρο και αποκοιμηθηκα.Εν τω μεταξυ ο αντρας μου ειχε ανησυχησει για τα καλα η κελι ηταν διπλα του ντυμενη σαν τον ασπρο κουνελο και τα ροζ ματια της κοιτουσαν το ρολοι της του ειπε:Ειναι 6 η ωρα το πρωι και ακομη να βρεθει η αστερουλα.Ο αντρας μου την κοιταεί λεγωντας:Το ξερω κελι μου λειπει παραπολυ σκεφτομαι και αυτη και το παιδι μας τι θα κανει χωρις εμενα.Αυτη του λεει:Μην ανησυχεις χρηστο(Καλουμ) ξερω κατι η αστερουλα δεν μπορει να εχει παει μακρια.Ξυπνησα και παλι ξαναρχισα να καλπαζω πανω στο χιονι που επεφτε τραγουδωντας το τρσγουδι του σπιριτ μπας και καταφερνα να ακουσω την μαμα και τους αλλους.Στην αρχη δεν ακουστηκε τιποτα μετα ακουστηκαν καλπαζματα και εμφανιζεται η μαμα μου με το κοπαδι χαρόυμενοι ολοι τους τρεχουν και με αγκαλιαζουν.Το κοπαδι και εγω καλπασαμε και φτασαμε στο χιονισμενο χειμαρρον που ηταν πολυ κοντα.Περνουσα ωραια με το κοπαδι μου αλλα υπήρχε και καποιος που με ενδιεφερε πολυ.Ξανα καλπασαμε μες τα χιονια οπως καναμε την πρωτη φορα εγω και ο αδερφος μου οταν ειμασταν πουλαρακια.Στο δρομο η μαμα μου ειπε στα αλλα αλογα:Η κορη μου εχει πολυ μεγαλωσει δεν ειναι ζωηρη οπως ηταν οταν ηταν 6 στα 7 τωρα ειναι 20 στα 21 μια σπουδαια μαθητρια κολλεγιου.Τα αλλα αλογα αρχισαν τα συγχαρητηρια και ανταμοιβες.Εγω ειπα:Σας ευχαριστω πολυ.Αρχιζουμε να καλπουζουμε οπως και στο τραγουδι οταν ηταν ανοιξη και ο αδερφος μου σκοτωσε το κουγκαρ:Ο ανεμος που περασε το ονομα μου φωναξε κυλαει το ποταμι και ο ηλιος ζεστος.Μα τωρα το μονο που μπορουσα να δω ηταν οτι η μαμα μου ελεγε να παω να βρω τον αντρα μου και θα με περιμενει.Και ολα αυτα που ανηκω και εγω συνεχισε το τραγουδι.Αναγκαστηκα να παω μα τοτε ακουστηκε πυροβολισμος και η μαμα μου προσπαθωντας να οδηγησε τα αλογα σε ασφαλες μερος πεθανε απο μια σφαιρα.Ο αντρας μου με την κουνελα συνεχιζαν ανησυχει εν το μεταξυ να με ψαχνουν μες στο σπιτι του.Πριν φυγει η μαμα του του δινει ενα παλτο.Καθως αυτος με την κουνελα προχωραει ακουει μια φωνη:Μητερα(τεντωνω τα αυτια μου) Μητερα που εισαι.Ετρεχα μες στο χιονι για να βρω την μαμα φωναζωντας:Μαμα ελα τωρα κοψε την πλακα που εισαι Μαμα.Ο αντρας μου ειχε τρεξει στο κοπαδι και ειδε σε ενα μερος την μαμα μου νεκρη απ'τον πυροβολισμο ενος κυνηγου που ο αντρας μου τον σκοτωσε.Εγω λεω κλαιγωντας:Μανουλα (Βλεπω μια σκια ενος ελαφιου) Ιιχ.Το ελαφι μου ειπε:Η μανουλα σου δεν θα ειναι πια μαζι σου ο κυνηγος την πηρε μακρια πρεπει τωρα να μαθεις να ζεις μονη σου.Το ελαφι εφυγε αφηνωντας με να κλαιω:Και δεν μου ειπε ουτε ενα τελευταιο αντιο.Ο αντρας μου ειπε:Ευτυχως σε βρηκα γλυκια μου μην το ξανακανεις ποτε αυτο γλυκια μου τι εγινε Ααα ναι ωω γλυκια μου λυπαμαι πολυ για την μητερα σου.Εγω λεω:Και τωρα τι θα κανω χωρις αυτην ποιον θα ερχομαι να δω στο κοπαδι κανεναν.Αυτος μου λεει:Πες ευτυχως που δεν πεθανες εσυ η εγω αλλα και πολυ συλληπητηρια αγαπη μου.

Loved it! You did a great job reciting the second half of the short in Buzz's point of view, but not overdoing it with every little detail, that I applaud you for that.

I loved when Buzz for a moment feel weak that during Jessie's most fearful moments, Buzz wasn't there to help her, but then put it in perspective, saying that that helped her overcome her fears, and furthermore strengthened their relationship.

I couldn't have worded better myself. :]

Thank you so very much for writing this! I also loved "Toy Story of Terror": Jessie's emotional journey, the tiny moments she had with Buzz. But I, too, wondered how Buzz saw the events.

Your story was a very plausible exploration of Buzz's thoughts and feelings during their night/morning at the motel. His worry about Jessie, and hating his failure to be there for Jessie, protect and help her came across as very real and believable. My heart ached for him. And then his pride at how that allowed Jessie to overcome her fears was a touching moment.

Again, thanks for writing and sharing this. Well done!