Czytałam drugi raz ten nocy po 3 latach. Jedna z moich ulubionych opowieści. Szczególnie cenię za zakończenie, które mogę założyć się, że wówczas również pochwaliłam. Dobrze zwrócona uwaga na fakt, że nie wiadomo jakby wyglądało dalej z ich miłością, gdyż w książce trwała stosunkowo krótko. Mogła być zauroczeniem, zwierzęcym pożądaniem.

Tradycyjnie przecinki:
Rothen! – wystraszona Sonea zbiegła po schodach prowadzących do Siedmiołuku,,,, o mały włos się nie wywracając.
Otaczając się silną tarczą,,, wyszedł na korytarz

O, mam nawet potwierdzenie, że tu byłam w postaci informacji, że dwa razy nie mogę tego samego komentować. Ale należy się. Dziękuję za miły czas

przecinki
Liczyłem na to, że zabijając kolejnych szpiegów,,,,, przekonam ichani~
Z pewnością czułby się gorzej,,,, obciążając ciebie jeszcze bardziej

odeszły,,,, posyłając mu ostatni zachęcający uśmiech.

przecinek: Musimy porozmawiać – powiedziała, posyłając mu poważne spojrzenie.

Przecinki:
Poczuła, jak mężczyzna ją do siebie przytula.
Sonea, nakładając na siebie szatę, wyszła za Uzdrowicielką.
Uzdrowiciela i zeskoczyła z łóżka, doprowadzając się do porządku.
Wiążąc się z nim, zranisz nie tylko siebie.
Drgnęła, słysząc głos Dorriena.

Jeszcze raz gratuluję pomysłu na zakończenie! Chciałabym dowiedzieć się teraz, co dalej :"D Może spotkanie po kilku latach z Akkarinem? Do jakich czynów dopuści się Sonea?

Kocham to zakończenie! Trochę szkoda, że z Akkarinem nie wyszło, ale z tego tyle ff , że wystarczy :"D . Cieszę się też, że wreszcie znalazłam ff, gdzie Akkarin wyjawia swoje sekrety Lorlenowi, a Sonea mówi wprost do Dorriena, co do niego czuje. Niektórzy bardzo to komplikują :"D .Super!

Dopiero teraz przeczytałam to opowiadanie, choć powstało ona już tak dawno temu. Jednak pomyslałam, że muszę do Ciebie napisać, by Ci pogratulować. Jest naprawdę niesamowite! Przez ostatnią godzinę chodzę i myślę o nim. Jejku! To zakończenie nie daje mi spokoju! Wiele razy też rozmyślałam nad innymi możliwymi zakończeniami tej książki, ale w życiu nie przyszłoby mi coś takiego do głowy! Pozostaje tylko pogratulować wyobraźni i składać Ci pokłony heheh. Choć osobiście chciałabym, by Sonea była z Akkarinem skoro on przeżył w tym opowiadaniu... ale to nieważne! Nie zawsze czytelnik wybrałby takie samo zakończenie jak autor, no cóż trzeba się z tym pogodzić :) . Takie finały mają swoj urok, a choć będę teraz przeżywać i w myślach przeklinać Cię za to co zrobiłaś bohaterom - to z drugiej strony będę Cię wielbić, bo pięknie piszesz i twoje pomysły są niesamowite! Osz kurczę! Ale się rozpisałam! To ja już sobie pójdę, bo jeszcze można pisać wiele, ale wtedy możesz nie przeczytać! Kto wie może jesteś leniwa/y...
Pozdrawiam i weny życzę (czytam też twoje najnowsze opowiadanie:3 - genialne jest!)
Niziuki

Genialne, genialne i jeszcze raz generalne!

Smutne zakończenie... Może jednak dopiszesz kilka rozdziałów i zrobisz bardziej pozytywne?

Ciekawe opowiadanie. Widać, iż z każdym rozdziałem twój styl się poprawiał. Zakończenie twojego ff jest nieco smutne, umarł znowu Lorlen...
Interesujące jest to, w jaki sposób przedstawiłaś zainteresowanie(miłosne) Akkarina Soneą. W książce tego nie było, ani w żadnym ff, które przeczytałam do tej pory. Sonea przypominająca Akkarinowi, niewolnicę Kariko, w której był zakochany. XD

Nie ważne, ile razy to przeczytam, nigdy mi się nie znudzi. Uwielbiam tę historię!
Planujesz publikować również "Itakę"?

Ładne, tylko niestety smutne zakończenie... Przewidujesz kontynuację?

Bardzo ciekawe opowiadanie :) Interesująco piszesz, zaglądam codziennie i czekam na więcej :)
P.S. Nie wiem, czy zauważyłaś, że rozdział 12 jest taki sam jak 13.