Hmm, myślałam, że to komentowałam, ale najwyraźniej nie. No cóż, bywa.
Opowiadanie bardzo mi się podobało. Chciałabym przeczytać kiedyś ciąg dalszy. Uwielbiam SW, a połączenie ich z Harrym to coś świetnego.
Pozdrawiam,
MJP

Ostro xD Jest ciąg dalszy ? hhaha dobry tekst :D

nie no... boskie! dawno nie czytałam czegoś tak zabawnego ;) w sumie kilka razy czytałam opis tego opowiadania i stwierdziłam że w końcu nadszedł czas dowiedzieć się jak też Harry dokonał tego odkrycia xD szkoda że nie ma ciągu dalszego, mogłaby to być całkiem długa i zabawna opowieść ;)

Opowiadanie oryginalne jest świetne, prześmieszne i jednocześnie, przy calym oparciu na pomyśle dosyć zwariowanym i wszystko zmieniającym, to bardzo, bardzo zgodne z charakterem bohaterów książki, całkiem też nieźle pomyślane psychologicznie. Dziękuję, że zwróciłaś na nie moją uwagę, wybierając do tłumaczenia, na pewno jest tego warte.

Ale samo tłumaczenie, chociaż generalnie poprawne i OK, miejscami brzmi dziwnie, mało po polsku, czuć, że to przekład (i w paru miejscach było coś nie tak z interpunkcją), miejscami też sens nie pokrywa się z oryginałem, jak tu: "The only way you could interfere in their decision would be if the boy himself asked it, which he doesn't" które przełożyłaś na "Jedyną rzeczą jaka może wpłynąć na ich decyzję, jest chłopiec proszący ich o to, czego nie zrobił" - a tu nie chodzi o rzecz, która wpłynie decyzję,tylko o prawo do zignorowania, złamania życzenia opiekunów przez Albusa. "Jedyną rzeczą, która pozwoliłaby ci [Albusie], zignorować ich decyzję, byłaby prośba samego chłopca. Nie poprosił" coś w ten deseń.