hej! ale fajnie piszesz! przeczytałam wszystko co napisałaś do tej pory. Ten fanfick spodobał mi się najbardziej, dlatego pod nim komentuję. mam nadzieję, że kiedyś do niego powrócisz, bo zapowiada się naprawdę super! Naprawdę świetny jest też "Sprobować jeszcze raz".
Mam nadzieję, że pisanie sprawia Ci taką radość jak mi czytanie twoich fanfiction! Życzę weny - Małgorzata

Hej! Stwierdzam, że pod tą historią jest zdecydowanie zbyt mało komentarzy!
1. Z sensem wyprowadzony wątek Harry'ego. Umotywowany i prawdopodobny!
2. Bez przynudzania
Naprawdę, dziewczyno, nie zniechęcaj się :) Jeśli sprawia Ci to przyjemność, to wiedz że i mi sprawia przyjemność czytanie tego. Żaden ze mnie czarodziej, ale jaki ukontentowany, że widzi cos ciekawego!

Woah, to jest coś. Bardzo mi się podoba twój zamysł i sam fanfik – jest taki inny, niecodzienny. Harry nie został Mary Sue/Gary Stu, ale nie można go nazwać sierotą czy pierdolą. Idealnie zrównoważony przykład dziecięcego geniuszu bez nierealności; dokładnie tego szukałam! :D Mam nadzieję, że wrócisz do pisania tego dzieła. Być może spróbuj na Wattpadzie, tam odzew z pewnością będzie większy!

Fajny fanfik, dobrze się czyta. Jestem niezmiernie ciekawy, jaką droga pójdzie fabuła ;)

Naprawdę ciekawy pomysł na historię. Ja lubię alternatywy i mimo że jest to podane czegoś znanego z pewnymi zmianami, to i tak kupuję to :D Z pewnością będę śledzić całą historię, więc życzę dużo weny na następne rozdziały.

Zaczyna się ciekawie. Teraz tylko tego nie porzuć i będzie elegancko.

Kochana Autorko,
bardzo podoba mi się Twój pomysł! Choć sama twierdzisz, że nie jest odkrywczy, nie wiem. Nie trafiłam jeszcze na taki, a przeczytałam już dość sporo ff potterowskich ;). Z drugiej strony nawet ta sama historia, opowiedziana przez innego człowieka już jest niepowtarzalna, bo każdy z nas dostrzeże coś innego. Ma inne przeżycia, inaczej patrzy na świat i nadaje historii swój charakter.
A więc, pisz! Twórz! Ja będę czytać z przyjemnością. Obiecuję ;)!
Życzę Ci powodzenia i ściskam serdecznie,
Shani

Bardzo ciekawie się zapowiada. Uwielbiam historie, w których Harry samodzielnie myśli - mam wrażenie, że w oryginale czasem w ogóle tego nie ma. Pokazanie go jako dziecko - tym bardziej takie, które całkiem przypadkiem natyka się na magię - jest bardzo przemyślane, choć może naprawdę być zdradliwe. Mam nadzieję, że z koszmarnie inteligentnego dzieciaka nie zrobisz nagle nieodkrytego geniuszu i arystokraty, który bez żadnej pomocy i mimo wychowania przez mugoli, stanie się całkowicie biegły w stosunkach wśród ludzi "czystej krwi" i będzie zachowywał się jak idealnie wychowany dziedzic szanowanej rodziny... Mimo wszystko nawet najbardziej oczytane dziecko nie nabędzie zwyczajów i nawyków arystokraty. Choć jestem ciekawa jak rozwiążesz sprawę z Hogwartem - jakoś nie uwierzę, by ten Harry, który doskonale zdaje sobie sprawę z tego kim jest, bez wahania odrzuci propozycję Draco.
Czekam z niecierpliwością na ciąg dalszy! Dużo weny!
WomenInBlue

Grimm, odpowiem, chyba niestandardowo, tutaj. "(...) jakaś kobieta, która chwilę wcześniej wsunęła mu do kieszeni garść dziwnych, ciężkich monet okręciła się wokół własnej osi i zniknęła...". Jakoś założyłam, że fani, którzy w oryginale potrafili przesłać Harry'emu listownie najdziwniejsze rzeczy, na pewno byliby też skłonni wręczać mu drobne upominki, szczególnie jeśli spotkaliby go osobiście. Wyobraziłam sobie taką scenę, kiedy wdzięczna, starsza czarownica wsuwa mu do kieszeni galeona. Zastanowię się, czy to zmienić.

No niby spoko, całkiem ciekawie, ale skąd Harry miał galeona? Przecież nie ma jeszcze dostępu do skrytki u Gringotta, a Dursleyowie z całą pewnością mu nie dali.

Interesujący początek :3

Bardzo mi sie podoba. Historia pisana zupelnie z innej persektywy, w koncu cos nowego!